ميرزا حسن حسينى فسايى

942

فارسنامه ناصرى ( فارسى )

است و مونس هر بىكس غريبى ، خط شكسته را خوب نويسد . و گاهى شعرى گويد و اين چند شعر از اوست : من كه روزم همه در آه و فغان مىگذرد * خود گرفتم كه شبم را سحرى خواهد بود نشوى محرم اسرار سراپردهء عشق * تا ز هستى تو « آگه » اثرى خواهد بود اى دلبر عاشق كش ديرينهء من * هر چند گرفته‌اى به دل كينهء من راضى نشدم كه با كسى شرح دهم * آن درد كه از تو بود بر سينهء من پسر سيم جناب آقا على مدرس است : مستجمع حقايق علوم و مستنبط دقايق حدود و رسوم ، فتاح مشكلات و كشاف معضلات ، مجتهد الزمان آقا لطف على مدرس . بعد از تحصيل مقدمات علميه و تصرف در فنون علوم در خدمت جناب حجة الاسلام فى زمانه حاجى محمد حسن - مجتهد قزوينى كه شرح حالش در ذيل ذكر محله ميدان شاه بيايد ، تكميل علم فقه و اصول را نموده ، به زيور اجتهاد زينت يافت و مادام زندگانى طلاب علوم را از نتايج افكار خود بهره‌مند نمودى و فتاوى و احكام شرعيه را بر خلق القا فرمودى و در سال 1266 در شيراز عالم فانى را بدرود نمود و جناب حاجى اكبر نواب در كتاب دلگشا ، آن جناب را از خيل شعرا گفته و « فگار » تخلص داشته و چنين فرموده است : « فگار ، اسمش آقا لطف على ، حقير را برادر كهتر و از « آگه » كوچكتر است ، جوانى است در نهايت ذكا و استعداد كمالاتش در ترقى و ازدياد و همواره به تحصيل علوم و اكتساب حدود و رسوم مشغول و اكثر اوقاتش مصروف فقه و اصول و در اين دو فن با نصيبى وافى است و در فنون ديگر كافى . از مراتب عقلى باخبر و از قواعد حكما مستحضر ، خط نسخ را خوش نويسد و به اقتضاى طبع موزون شعر بسيارى گفته و مىگويد و اين چند شعر از اوست : بربط مريضى پر محن * رگهاش پيدا از بدن در هر رگش مطرب به فن * آهنگ ديگر يافته خط چو « فگار » سر زند بر رخ همچو ماه او * فرق كند ز بلهوس ، عاشق پاكباز را گناه چشم نظرباز ماست هرچه رسد * و گرنه غمزهء شوخ ترا گناهى نيست درد هركس را چو مىدانى و مىبخشى دوا * دردمندان غمت را حاجت اظهار نيست و از اجله اشراف اين محله است : جناب قدوهء افاضل و اسوهء قبايل حاجى ميرزا على خلف الصدق غفران مآب حاجى ميرزا رحيم حكيمباشى فخر الدوله كه شرح حال او و ابناء كرامش به مناسبت در ذيل ذكر محله ميدان شاه ، در ذيل سلسلهء جليله سادات موسوى ملاباشى بيايد . و از اشراف و اعيان اين محله است : سلسله جليله سادات شريفى حسينى متولى آستانه مباركه حضرت سيد مير احمد مشهور به شاه چراغ ( ع ) و اين سلسله از احفاد جناب مير سيد شريف -